coniectus , ūs, m. (conicio), das Zusammenwerfen, ... ... cum undique ex altioribus locis in cavam vallem coniectus esset, es war der Wurf, Schuß, d.i. ... ... des Blickes usw., c. oculorum, Cic.: vester in me animorum oculorumque coniectus, Cic.: non modo telorum tuorum, sed etiam oculorum minarumque ...